Yrða

barn

nafnorðhvorugkyn
1
afkvæmi manns, sonur eða dóttir einhvers
barnið svaf í vöggunni
þau eiga fjögur börn
taka á móti barni/barninu
aðstoða við barnsfæðingu
vera með barni
vera ófrísk
<hjónunum> varð ekki barna auðið
þau eignuðust ekki börn
2
ung manneskja (samkvæmt lögum yngri en átján ára)
þau voru bara börn þegar þau fóru að búa saman
þetta verður aldrei barn í brók
það verður aldrei neitt úr þessu
þau áttu börn og buru
þau eignuðust börn
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
afkvæmi
barn
ættartengsl
Samstæður
Orðasambönd
  • að skíra barn
  • áttu þau börn og buru, grófu rætur og muru
  • barn í reifum
  • barn kemur í heiminn
  • bragð er að þá barnið finnur
  • bráð er barns þörf
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
barn
barnið
Þf.
barn
barnið
Þgf.
barni
barninu
Ef.
barns
barnsins