beiða
sagnorð
1
þolfall/eignarfall
gamalt
biðja (e-n) (e-s)
hún beiddi um vatn að drekka
2
(um kýr og kindur) vera fús til eðlunar
→ sjá: beiðast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
beiði
beiddi
önnur persóna
beiðir
beiddir
þriðja persóna
beiðir
beiddi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
beiðum
beiddum
önnur persóna
beiðið
beidduð
þriðja persóna
beiða
beiddu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
beiðist
beiddist
önnur persóna
beiðist
beiddist
þriðja persóna
beiðist
beiddist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
beiðumst
beiddumst
önnur persóna
beiðist
beiddust
þriðja persóna
beiðast
beiddust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
beiði
beiddi
önnur persóna
beiðir
beiddir
þriðja persóna
beiði
beiddi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
beiðum
beiddum
önnur persóna
beiðið
beidduð
þriðja persóna
beiði
beiddu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
beiðist
beiddist
önnur persóna
beiðist
beiddist
þriðja persóna
beiðist
beiddist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
beiðumst
beiddumst
önnur persóna
beiðist
beiddust
þriðja persóna
beiðist
beiddust
nafnháttur
beiða
sagnbót
beitt
lýsingarháttur nútíðar
beiðandi
nafnháttur
beiðast
sagnbót
beiðst
lýsingarháttur nútíðar
beiðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
beið
beiddu
beiðið
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
beiddur
beidd
beitt
þolfall
beiddan
beidda
beitt
þágufall
beiddum
beiddri
beiddu
eignarfall
beidds
beiddrar
beidds
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
beiddir
beiddar
beidd
þolfall
beidda
beiddar
beidd
þágufall
beiddum
beiddum
beiddum
eignarfall
beiddra
beiddra
beiddra