Yrða

beina

sagnorð þágufall
láta (e-ð) fara í vissa átt, á vissan stað
hann beindi ljósinu undir borðið
beina byssu að <honum>
beina orðunum/spurningunni <til hennar>
hún beindi orðum sínum að prestinum
→ sjá: beinast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
beini
beindi
önnur persóna
beinir
beindir
þriðja persóna
beinir
beindi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
beini
beindi
önnur persóna
beinir
beindir
þriðja persóna
beini
beindi
nafnháttur
beina
sagnbót
beint
lýsingarháttur nútíðar
beinandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
bein
beindu
beinið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
beinirðu
beindirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
beinirðu
beindirðu