bika
sagnorð þolfall
bera bik (tjöru) á (e-ð)
→ sjá: bikaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bika
bikaði
önnur persóna
bikar
bikaðir
þriðja persóna
bikar
bikaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bikum
bikuðum
önnur persóna
bikið
bikuðuð
þriðja persóna
bika
bikuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bikast
bikaðist
önnur persóna
bikast
bikaðist
þriðja persóna
bikast
bikaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bikumst
bikuðumst
önnur persóna
bikist
bikuðust
þriðja persóna
bikast
bikuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
biki
bikaði
önnur persóna
bikir
bikaðir
þriðja persóna
biki
bikaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bikum
bikuðum
önnur persóna
bikið
bikuðuð
þriðja persóna
biki
bikuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bikist
bikaðist
önnur persóna
bikist
bikaðist
þriðja persóna
bikist
bikaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bikumst
bikuðumst
önnur persóna
bikist
bikuðust
þriðja persóna
bikist
bikuðust
nafnháttur
bika
sagnbót
bikað
lýsingarháttur nútíðar
bikandi
nafnháttur
bikast
sagnbót
bikast
lýsingarháttur nútíðar
bikandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
bika
bikaðu
bikið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bikarðu
bikaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bikiði
bikuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bikirðu
bikaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bikiði
bikuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bikastu
bikaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bikistu
bikaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
bikaður
bikuð
bikað
þolfall
bikaðan
bikaða
bikað
þágufall
bikuðum
bikaðri
bikuðu
eignarfall
bikaðs
bikaðrar
bikaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
bikaðir
bikaðar
bikuð
þolfall
bikaða
bikaðar
bikuð
þágufall
bikuðum
bikuðum
bikuðum
eignarfall
bikaðra
bikaðra
bikaðra