birta
nafnorðkvenkyn
ljós, andstæðan við myrkur
hann stóð í birtunni frá eldinum
birtu er farið að bregða
það er farið að dimma
það er tekið að bregða birtu
það er farið að dimma
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
birta
birtan
Þf.
birtu
birtuna
Þgf.
birtu
birtunni
Ef.
birtu
birtunnar