Yrða

blæða

sagnorð
1
þágufall/það
renna út út líkamanum (um blóð)
honum blæddi stöðugt
það blæðir úr <sárinu>
<henni> blæðir út
hún deyr af blóðmissi
2
þágufall
óformlegt
borga (e-ð) fyrir e-n, splæsa
blæða <vínglasi> á <hana>
hann blæddi kaffibolla á okkur öll
→ sjá: blæðandi lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • blóðnasir blæða
  • einhvern tíma hefur nú betur blætt
  • það blæðir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
blæði
blæddi
önnur persóna
blæðir
blæddir
þriðja persóna
blæðir
blæddi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
blæði
blæddi
önnur persóna
blæðir
blæddir
þriðja persóna
blæði
blæddi
nafnháttur
blæða
sagnbót
blætt
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
blæðirðu
blæddirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
blæðirðu
blæddirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
blæðir
blæddi
önnur persóna
blæðir
blæddi
þriðja persóna
blæðir
blæddi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
blæði
blæddi
önnur persóna
blæði
blæddi
þriðja persóna
blæði
blæddi
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
blæðir
blæddi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
blæði
blæddi