blóta
sagnorð
1
þolfall
dýrka (heiðið goð), sýna (goði) lotningu sína
blóta <Óðin>
2
þágufall
viðhafa ljótt orðbragð, bölva
hún blótaði smiðunum fyrir slæm vinnubrögð
hann getur ekki keyrt bíl án þess að blóta
blóta <honum> í sand og ösku
ég blótaði bankanum í sand og ösku fyrir gjaldtökuna
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
blóta
blótaði
2.p.
blótar
blótaðir
3.p.
blótar
blótaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
blótum
blótuðum
2.p.
blótið
blótuðuð
3.p.
blóta
blótuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
blóti
blótaði
2.p.
blótir
blótaðir
3.p.
blóti
blótaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
blótum
blótuðum
2.p.
blótið
blótuðuð
3.p.
blóti
blótuðu
Nh.
blóta
Sagnb.
blótað
Lh. nt.
blótandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
blóta
blótaðu
blótið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
blótarðu
blótaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
blótiði
blótuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
blótirðu
blótaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
blótiði
blótuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blótaður
blótuð
blótað
Þf.
blótaðan
blótaða
blótað
Þgf.
blótuðum
blótaðri
blótuðu
Ef.
blótaðs
blótaðrar
blótaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blótaðir
blótaðar
blótuð
Þf.
blótaða
blótaðar
blótuð
Þgf.
blótuðum
blótuðum
blótuðum
Ef.
blótaðra
blótaðra
blótaðra