formæla
sagnorð for-mæla þágufall
bölva (e-m)
hann formælti henni fyrir heimskuna
þú skalt ekki formæla kóngafólkinu
Orðasvið
formælingar
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
formæli
formælti
önnur persóna
formælir
formæltir
þriðja persóna
formælir
formælti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
formælum
formæltum
önnur persóna
formælið
formæltuð
þriðja persóna
formæla
formæltu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
formæli
formælti
önnur persóna
formælir
formæltir
þriðja persóna
formæli
formælti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
formælum
formæltum
önnur persóna
formælið
formæltuð
þriðja persóna
formæli
formæltu
nafnháttur
formæla
sagnbót
formælt
lýsingarháttur nútíðar
formælandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
formæl
formæltu
formælið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
formælirðu
formæltirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
formæliði
formæltuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
formælirðu
formæltirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
formæliði
formæltuði