Yrða

bölva

sagnorð
1
viðhafa ljótt orðbragð, blóta
hún bölvaði hressilega þegar hún sá allan snjóinn
hann bölvaði lágt milli samanbitinna tannanna
2
þágufall
óska e-u(m) ills með ljótum orðum
hann bölvaði þeim degi sem hann kom fyrst til landsins
bölva <honum> í sand og ösku
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
blótsyrði
formælingar
Samstæður
Orðasambönd
  • bíta á jaxlinn og bölva í hljóði
  • bölva eins og svarkur
  • bölva hátt og í hljóði
  • bölva í hljóði
  • bölva og ragna
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
bölva
bölvaði
2.p.
bölvar
bölvaðir
3.p.
bölvar
bölvaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
bölvi
bölvaði
2.p.
bölvir
bölvaðir
3.p.
bölvi
bölvaði
Nh.
bölva
Sagnb.
bölvað
Lh. nt.
bölvandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
bölva
bölvaðu
bölvið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
bölvarðu
bölvaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
bölvirðu
bölvaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bölvaður
bölvuð
bölvað
Þf.
bölvaðan
bölvaða
bölvað
Þgf.
bölvuðum
bölvaðri
bölvuðu
Ef.
bölvaðs
bölvaðrar
bölvaðs