Yrða

bölva

sagnorð
1
viðhafa ljótt orðbragð, blóta
hún bölvaði hressilega þegar hún sá allan snjóinn
hann bölvaði lágt milli samanbitinna tannanna
2
þágufall
óska e-u(m) ills með ljótum orðum
hann bölvaði þeim degi sem hann kom fyrst til landsins
bölva <honum> í sand og ösku
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
blótsyrði
formælingar
Samstæður
Orðasambönd
  • bíta á jaxlinn og bölva í hljóði
  • bölva eins og svarkur
  • bölva hátt og í hljóði
  • bölva í hljóði
  • bölva og ragna
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bölva
bölvaði
önnur persóna
bölvar
bölvaðir
þriðja persóna
bölvar
bölvaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bölvi
bölvaði
önnur persóna
bölvir
bölvaðir
þriðja persóna
bölvi
bölvaði
nafnháttur
bölva
sagnbót
bölvað
lýsingarháttur nútíðar
bölvandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
bölva
bölvaðu
bölvið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bölvarðu
bölvaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bölvirðu
bölvaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
bölvaður
bölvuð
bölvað
þolfall
bölvaðan
bölvaða
bölvað
þágufall
bölvuðum
bölvaðri
bölvuðu
eignarfall
bölvaðs
bölvaðrar
bölvaðs