Yrða

blaka

sagnorð
1
þágufall
sveifla (e-u flötu) fram og aftur
fuglinn blakar vægjunum
hann blakaði handleggjunum ákaft
2
oftast með neitun
blaka við <þessu>
snerta þetta laust, hrófla við þessu
það má víst ekki blaka við stjórn bankans
Orðasambönd
Orðasambönd
  • blaka eyrunum
  • blaka öllum öngum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
blaka
blakaði
önnur persóna
blakar
blakaðir
þriðja persóna
blakar
blakaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
blaki
blakaði
önnur persóna
blakir
blakaðir
þriðja persóna
blaki
blakaði
nafnháttur
blaka
sagnbót
blakað
lýsingarháttur nútíðar
blakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
blaka
blakaðu
blakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
blakarðu
blakaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
blakirðu
blakaðirðu