Yrða

blaka

sagnorð
1
þágufall
sveifla (e-u flötu) fram og aftur
fuglinn blakar vægjunum
hann blakaði handleggjunum ákaft
2
oftast með neitun
blaka við <þessu>
snerta þetta laust, hrófla við þessu
það má víst ekki blaka við stjórn bankans
Orðasambönd
Orðasambönd
  • blaka eyrunum
  • blaka öllum öngum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
blaka
blakaði
2.p.
blakar
blakaðir
3.p.
blakar
blakaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
blaki
blakaði
2.p.
blakir
blakaðir
3.p.
blaki
blakaði
Nh.
blaka
Sagnb.
blakað
Lh. nt.
blakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
blaka
blakaðu
blakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
blakarðu
blakaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
blakirðu
blakaðirðu