blakkur
lýsingarorð
1
persóna
dökkur á hörund
tveir blakkir Bandaríkjamenn
2
svartur, dökkur
loftið í eldhúsinu var orðið blakkt af gömlu sóti
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blakkur
blökk
blakkt
Þf.
blakkan
blakka
blakkt
Þgf.
blökkum
blakkri
blökku
Ef.
blakks
blakkrar
blakks
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blakkir
blakkar
blökk
Þf.
blakka
blakkar
blökk
Þgf.
blökkum
blökkum
blökkum
Ef.
blakkra
blakkra
blakkra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blakki
blakka
blakka
Þf.
blakka
blökku
blakka
Þgf.
blakka
blökku
blakka
Ef.
blakka
blökku
blakka
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blökku
blökku
blökku
Þf.
blökku
blökku
blökku
Þgf.
blökku
blökku
blökku
Ef.
blökku
blökku
blökku
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blakkari
blakkari
blakkara
Þf.
blakkari
blakkari
blakkara
Þgf.
blakkari
blakkari
blakkara
Ef.
blakkari
blakkari
blakkara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blakkari
blakkari
blakkari
Þf.
blakkari
blakkari
blakkari
Þgf.
blakkari
blakkari
blakkari
Ef.
blakkari
blakkari
blakkari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blakkastur
blökkust
blakkast
Þf.
blakkastan
blakkasta
blakkast
Þgf.
blökkustum
blakkastri
blökkustu
Ef.
blakkasts
blakkastrar
blakkasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blakkastir
blakkastar
blökkust
Þf.
blakkasta
blakkastar
blökkust
Þgf.
blökkustum
blökkustum
blökkustum
Ef.
blakkastra
blakkastra
blakkastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blakkasti
blakkasta
blakkasta
Þf.
blakkasta
blökkustu
blakkasta
Þgf.
blakkasta
blökkustu
blakkasta
Ef.
blakkasta
blökkustu
blakkasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blökkustu
blökkustu
blökkustu
Þf.
blökkustu
blökkustu
blökkustu
Þgf.
blökkustu
blökkustu
blökkustu
Ef.
blökkustu
blökkustu
blökkustu