blammera
sagnorðblamm-eraþolfall
óformlegt
skamma (e-n)
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
blammera
blammeraði
2.p.
blammerar
blammeraðir
3.p.
blammerar
blammeraði
Nútíð
Þátíð
1.p.
blammerum
blammeruðum
2.p.
blammerið
blammeruðuð
3.p.
blammera
blammeruðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
blammerast
blammeraðist
2.p.
blammerast
blammeraðist
3.p.
blammerast
blammeraðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
blammerumst
blammeruðumst
2.p.
blammerist
blammeruðust
3.p.
blammerast
blammeruðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
blammeri
blammeraði
2.p.
blammerir
blammeraðir
3.p.
blammeri
blammeraði
Nútíð
Þátíð
1.p.
blammerum
blammeruðum
2.p.
blammerið
blammeruðuð
3.p.
blammeri
blammeruðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
blammerist
blammeraðist
2.p.
blammerist
blammeraðist
3.p.
blammerist
blammeraðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
blammerumst
blammeruðumst
2.p.
blammerist
blammeruðust
3.p.
blammerist
blammeruðust
Nh.
blammera
Sagnb.
blammerað
Lh. nt.
blammerandi
Nh.
blammerast
Sagnb.
blammerast
Lh. nt.
blammerandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
blammera
blammeraðu
blammerið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
blammerarðu
blammeraðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
blammeriði
blammeruðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
blammerirðu
blammeraðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
blammeriði
blammeruðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
blammerastu
blammeraðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
blammeristu
blammeraðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blammeraður
blammeruð
blammerað
Þf.
blammeraðan
blammeraða
blammerað
Þgf.
blammeruðum
blammeraðri
blammeruðu
Ef.
blammeraðs
blammeraðrar
blammeraðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blammeraðir
blammeraðar
blammeruð
Þf.
blammeraða
blammeraðar
blammeruð
Þgf.
blammeruðum
blammeruðum
blammeruðum
Ef.
blammeraðra
blammeraðra
blammeraðra