Yrða

blessaður

lýsingarorð
1
sem kveðja í ávarpi
komdu blessaður/blessuð
vertu blessaður/blessuð
2
táknar samúð
blessuð börnin eru orðin þreytt á vetrinum
3
sem hefur velþóknun guðanna
blessuð sértu sveitin mín
blessaður vertu
notað í ávarpi (til vægrar áherslu en fremur merkingarsnautt)
→ sjá: blessa so
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blessaður
blessuð
blessað
Þf.
blessaðan
blessaða
blessað
Þgf.
blessuðum
blessaðri
blessuðu
Ef.
blessaðs
blessaðrar
blessaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blessaðri
blessaðri
blessaðra
Þf.
blessaðri
blessaðri
blessaðra
Þgf.
blessaðri
blessaðri
blessaðra
Ef.
blessaðri
blessaðri
blessaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blessaðastur
blessuðust
blessaðast
Þf.
blessaðastan
blessaðasta
blessaðast
Þgf.
blessuðustum
blessaðastri
blessuðustu
Ef.
blessaðasts
blessaðastrar
blessaðasts