Yrða

bleyta

sagnorð þolfall
gera (e-ð) blautt eða rakt
hún bleytti klút og þvoði rúðuna
hann bleytir stundum brauðið sitt í kaffinu
Orðasambönd
Orðasambönd
  • bleyta buxurnar
  • bleyta í sér
  • bleyta sig
  • meðan ég bleyti smjörið
  • vera hættur að bleyta smjörið
  • það bleytir í
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bleyti
bleytti
önnur persóna
bleytir
bleyttir
þriðja persóna
bleytir
bleytti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bleyti
bleytti
önnur persóna
bleytir
bleyttir
þriðja persóna
bleyti
bleytti
nafnháttur
bleyta
sagnbót
bleytt
lýsingarháttur nútíðar
bleytandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
bleyt
bleyttu
bleytið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bleytirðu
bleyttirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bleytirðu
bleyttirðu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
bleytir
bleytti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
bleyti
bleytti
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
bleyttur
bleytt
bleytt
þolfall
bleyttan
bleytta
bleytt
þágufall
bleyttum
bleyttri
bleyttu
eignarfall
bleytts
bleyttrar
bleytts