blikka
sagnorð
1
lýsa ótt og títt
<stefnuljósið> blikkar
2
depla augunum
ég blikkaði til þjónsins til að ná athygli hans
þágufallblikka augunum
þolfallblikka <hana>
hún blikkaði hann brosandi
→ sjá: blikkandi lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
blikka
blikkaði
önnur persóna
blikkar
blikkaðir
þriðja persóna
blikkar
blikkaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
blikkum
blikkuðum
önnur persóna
blikkið
blikkuðuð
þriðja persóna
blikka
blikkuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
blikki
blikkaði
önnur persóna
blikkir
blikkaðir
þriðja persóna
blikki
blikkaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
blikkum
blikkuðum
önnur persóna
blikkið
blikkuðuð
þriðja persóna
blikki
blikkuðu
nafnháttur
blikka
sagnbót
blikkað
lýsingarháttur nútíðar
blikkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
blikka
blikkaðu
blikkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
blikkarðu
blikkaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
blikkiði
blikkuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
blikkirðu
blikkaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
blikkiði
blikkuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
blikkaður
blikkuð
blikkað
þolfall
blikkaðan
blikkaða
blikkað
þágufall
blikkuðum
blikkaðri
blikkuðu
eignarfall
blikkaðs
blikkaðrar
blikkaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
blikkaðir
blikkaðar
blikkuð
þolfall
blikkaða
blikkaðar
blikkuð
þágufall
blikkuðum
blikkuðum
blikkuðum
eignarfall
blikkaðra
blikkaðra
blikkaðra