Yrða

brennuvargur

nafnorðkarlkynbrennu-vargur
sá eða sú sem kveikir í, öðrum til ama eða tjóns
brennuvargur kveikti í kofanum
Orðasvið og samstæður
íkveikja
  • íkveikja
  • , brennumaður
  • , íkveikjubrjálæðingur
  • , íkveikjumaður
  • , sjálfsíkveikja
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
brennuvargur
brennuvargurinn
Þf.
brennuvarg
brennuvarginn
Þgf.
brennuvargi
brennuvarginumbrennuvargnum
Ef.
brennuvargs
brennuvargsins