brotthvarf
nafnorðhvorugkynbrott-hvarf
það að hverfa burt, t.d. úr skóla
eftir brotthvarf hennar úr stjórnmálum var flokkurinn leiðtogalaus
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
brotthvarf
brotthvarfið
Þf.
brotthvarf
brotthvarfið
Þgf.
brotthvarfi
brotthvarfinu
Ef.
brotthvarfs
brotthvarfsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
brotthvörf
brotthvörfin
Þf.
brotthvörf
brotthvörfin
Þgf.
brotthvörfum
brotthvörfunum
Ef.
brotthvarfa
brotthvarfanna