brottför
nafnorð kvenkyn brott-för
1
það að fara burt, yfirgefa e-n stað
hann harmaði brottför hennar
2
upphaf ferðar
það eru tíu mínútur til brottfarar
brottför er klukkan átta
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
brottför
brottförin
þolfall
brottför
brottförina
þágufall
brottför
brottförinni
eignarfall
brottfarar
brottfararinnar
Fleirtala
fleirtala með greini
nefnifall
brottfarir
brottfarirnar
þolfall
brottfarir
brottfarirnar
þágufall
brottförum
brottförunum
eignarfall
brottfara
brottfaranna