Yrða

brugðið

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
<mér> er brugðið
mér bregður, ég kippist við
henni var mjög brugðið þegar hann birtist
<þessu> er við brugðið
þetta er áberandi, þetta er þekkt
gestrisni hennar var við brugðið
þefnæmi hunda er við brugðið
<honum> er við brugðið fyrir <dugnað>
dugnaður hans vekur eftirtekt
→ sjá: bregða sagnorð, brugðinn lýsingarorð
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
brugðinn
brugðin
brugðið
þolfall
brugðinn
brugðna
brugðið
þágufall
brugðnum
brugðinni
brugðnu
eignarfall
brugðins
brugðinnar
brugðins