bruma
sagnorð
fá nýtt brum, nýjan vöxt fremst á greinar
runnarnir mínir eru farnir að bruma
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bruma
brumaði
önnur persóna
brumar
brumaðir
þriðja persóna
brumar
brumaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
brumum
brumuðum
önnur persóna
brumið
brumuðuð
þriðja persóna
bruma
brumuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
brumast
brumaðist
önnur persóna
brumast
brumaðist
þriðja persóna
brumast
brumaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
brumumst
brumuðumst
önnur persóna
brumist
brumuðust
þriðja persóna
brumast
brumuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
brumi
brumaði
önnur persóna
brumir
brumaðir
þriðja persóna
brumi
brumaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
brumum
brumuðum
önnur persóna
brumið
brumuðuð
þriðja persóna
brumi
brumuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
brumist
brumaðist
önnur persóna
brumist
brumaðist
þriðja persóna
brumist
brumaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
brumumst
brumuðumst
önnur persóna
brumist
brumuðust
þriðja persóna
brumist
brumuðust
nafnháttur
bruma
sagnbót
brumað
lýsingarháttur nútíðar
brumandi
nafnháttur
brumast
sagnbót
brumast
lýsingarháttur nútíðar
brumandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
bruma
brumaðu
brumið
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
brumaður
brumuð
brumað
þolfall
brumaðan
brumaða
brumað
þágufall
brumuðum
brumaðri
brumuðu
eignarfall
brumaðs
brumaðrar
brumaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
brumaðir
brumaðar
brumuð
þolfall
brumaða
brumaðar
brumuð
þágufall
brumuðum
brumuðum
brumuðum
eignarfall
brumaðra
brumaðra
brumaðra