Yrða

bruna

sagnorð
fara hratt (á bíl, sleða eða öðru farartæki)
ég brunaði í einum rykk norður í land
krakkarnir brunuðu niður brekkuna á sleðum
Orðasambönd
Orðasambönd
  • bruna sér
  • það brunar fyrir Barða
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bruna
brunaði
önnur persóna
brunar
brunaðir
þriðja persóna
brunar
brunaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bruni
brunaði
önnur persóna
brunir
brunaðir
þriðja persóna
bruni
brunaði
nafnháttur
bruna
sagnbót
brunað
lýsingarháttur nútíðar
brunandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
bruna
brunaðu
brunið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
brunarðu
brunaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
brunirðu
brunaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
brunaður
brunuð
brunað
þolfall
brunaðan
brunaða
brunað
þágufall
brunuðum
brunaðri
brunuðu
eignarfall
brunaðs
brunaðrar
brunaðs