dúka
sagnorð þolfall
setja dúk á borð
→ sjá: dúkaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dúka
dúkaði
önnur persóna
dúkar
dúkaðir
þriðja persóna
dúkar
dúkaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dúkum
dúkuðum
önnur persóna
dúkið
dúkuðuð
þriðja persóna
dúka
dúkuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dúkast
dúkaðist
önnur persóna
dúkast
dúkaðist
þriðja persóna
dúkast
dúkaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dúkumst
dúkuðumst
önnur persóna
dúkist
dúkuðust
þriðja persóna
dúkast
dúkuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dúki
dúkaði
önnur persóna
dúkir
dúkaðir
þriðja persóna
dúki
dúkaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dúkum
dúkuðum
önnur persóna
dúkið
dúkuðuð
þriðja persóna
dúki
dúkuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dúkist
dúkaðist
önnur persóna
dúkist
dúkaðist
þriðja persóna
dúkist
dúkaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dúkumst
dúkuðumst
önnur persóna
dúkist
dúkuðust
þriðja persóna
dúkist
dúkuðust
nafnháttur
dúka
sagnbót
dúkað
lýsingarháttur nútíðar
dúkandi
nafnháttur
dúkast
sagnbót
dúkast
lýsingarháttur nútíðar
dúkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
dúka
dúkaðu
dúkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dúkarðu
dúkaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dúkiði
dúkuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dúkirðu
dúkaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dúkiði
dúkuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dúkastu
dúkaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dúkistu
dúkaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
dúkaður
dúkuð
dúkað
þolfall
dúkaðan
dúkaða
dúkað
þágufall
dúkuðum
dúkaðri
dúkuðu
eignarfall
dúkaðs
dúkaðrar
dúkaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
dúkaðir
dúkaðar
dúkuð
þolfall
dúkaða
dúkaðar
dúkuð
þágufall
dúkuðum
dúkuðum
dúkuðum
eignarfall
dúkaðra
dúkaðra
dúkaðra