dúlla
sagnorð þágufall
dunda sér við e-ð
hann er úti í garði að dúlla við trjáklippingar
ég ætla að dúlla mér heima í allan dag
Orðasambönd
Orðasambönd
- dúlla sér
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dúlla
dúllaði
önnur persóna
dúllar
dúllaðir
þriðja persóna
dúllar
dúllaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dúllum
dúlluðum
önnur persóna
dúllið
dúlluðuð
þriðja persóna
dúlla
dúlluðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dúllast
dúllaðist
önnur persóna
dúllast
dúllaðist
þriðja persóna
dúllast
dúllaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dúllumst
dúlluðumst
önnur persóna
dúllist
dúlluðust
þriðja persóna
dúllast
dúlluðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dúlli
dúllaði
önnur persóna
dúllir
dúllaðir
þriðja persóna
dúlli
dúllaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dúllum
dúlluðum
önnur persóna
dúllið
dúlluðuð
þriðja persóna
dúlli
dúlluðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dúllist
dúllaðist
önnur persóna
dúllist
dúllaðist
þriðja persóna
dúllist
dúllaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dúllumst
dúlluðumst
önnur persóna
dúllist
dúlluðust
þriðja persóna
dúllist
dúlluðust
nafnháttur
dúlla
sagnbót
dúllað
lýsingarháttur nútíðar
dúllandi
nafnháttur
dúllast
sagnbót
dúllast
lýsingarháttur nútíðar
dúllandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
dúlla
dúllaðu
dúllið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dúllarðu
dúllaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dúlliði
dúlluðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dúllirðu
dúllaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dúlliði
dúlluðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dúllastu
dúllaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dúllistu
dúllaðistu