dúr
nafnorðkarlkyn
1
stuttur svefn, blundur
<mér> kemur ekki dúr á auga
2
tóntegund þar sem 3. og 7. tónbil í tónstiganum upp frá frumtóni er lítil tvíund en önnur bil stór tvíund
það kemur upp úr dúrnum að <hann hafði lengi átt sér ástkonu>
það kemur í ljós að hafði lengi átt sér ástkonu
<ýmislegt> í þeim dúr
ýmislegt þess háttar
búðin selur dúka, viskustykki og fleira í þeim dúr
Orðasvið og samstæður
svefn
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
dúr
dúrinn
Þf.
dúr
dúrinn
Þgf.
dúr
dúrnum
Ef.
dúrs
dúrsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
dúrar
dúrarnir
Þf.
dúra
dúrana
Þgf.
dúrum
dúrunum
Ef.
dúra
dúranna