dútla
sagnorð
dunda (við e-ð), fást við dálítið verk
hún dútlar við að mála í frístundum
gamla fólkið er oft að dútla eitthvað í höndunum
Orðasambönd
Orðasambönd
- dútla sér
- vera eitthvað að dútla
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dútla
dútlaði
önnur persóna
dútlar
dútlaðir
þriðja persóna
dútlar
dútlaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dútlum
dútluðum
önnur persóna
dútlið
dútluðuð
þriðja persóna
dútla
dútluðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dútli
dútlaði
önnur persóna
dútlir
dútlaðir
þriðja persóna
dútli
dútlaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dútlum
dútluðum
önnur persóna
dútlið
dútluðuð
þriðja persóna
dútli
dútluðu
nafnháttur
dútla
sagnbót
dútlað
lýsingarháttur nútíðar
dútlandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
dútla
dútlaðu
dútlið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dútlarðu
dútlaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dútliði
dútluðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dútlirðu
dútlaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dútliði
dútluðuði