Yrða

dilkur

nafnorðkarlkyn
1
lamb sem sýgur móður sína
2
hólf í fjárrétt
draga <menn> í dilka
mismuna mönnum
<þessi atburður> dregur dilk á eftir sér
... hefur ýmsar afleiðingar
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
dilkur
dilkurinn
Þf.
dilk
dilkinn
Þgf.
dilkdilki
dilknum
Ef.
dilks
dilksins