dusta
sagnorðþolfall
hrista af (e-u/sér) ryk, snjó o.þ.h.
hún dustaði af sér snjóinn
ég dusta mottuna á hverjum degi
dusta rykið af <gömlum hugmyndum>
Orðasambönd
Orðasambönd
- dusta af sér ferðarykið
- dusta rykið af samviskunni
- dusta samviskuna
- dusta sig
- dusta sig upp
- dusta upp samviskuna
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dusta
dustaði
2.p.
dustar
dustaðir
3.p.
dustar
dustaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
dustum
dustuðum
2.p.
dustið
dustuðuð
3.p.
dusta
dustuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
dustast
dustaðist
2.p.
dustast
dustaðist
3.p.
dustast
dustaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
dustumst
dustuðumst
2.p.
dustist
dustuðust
3.p.
dustast
dustuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dusti
dustaði
2.p.
dustir
dustaðir
3.p.
dusti
dustaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
dustum
dustuðum
2.p.
dustið
dustuðuð
3.p.
dusti
dustuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
dustist
dustaðist
2.p.
dustist
dustaðist
3.p.
dustist
dustaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
dustumst
dustuðumst
2.p.
dustist
dustuðust
3.p.
dustist
dustuðust
Nh.
dusta
Sagnb.
dustað
Lh. nt.
dustandi
Nh.
dustast
Sagnb.
dustast
Lh. nt.
dustandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
dusta
dustaðu
dustið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dustarðu
dustaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
dustiði
dustuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dustirðu
dustaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
dustiði
dustuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dustastu
dustaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dustistu
dustaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dustaður
dustuð
dustað
Þf.
dustaðan
dustaða
dustað
Þgf.
dustuðum
dustaðri
dustuðu
Ef.
dustaðs
dustaðrar
dustaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dustaðir
dustaðar
dustuð
Þf.
dustaða
dustaðar
dustuð
Þgf.
dustuðum
dustuðum
dustuðum
Ef.
dustaðra
dustaðra
dustaðra