Yrða

dusta

sagnorð þolfall
hrista af (e-u/sér) ryk, snjó o.þ.h.
hún dustaði af sér snjóinn
ég dusta mottuna á hverjum degi
dusta rykið af <gömlum hugmyndum>
Orðasambönd
Orðasambönd
  • dusta af sér ferðarykið
  • dusta rykið af samviskunni
  • dusta samviskuna
  • dusta sig
  • dusta sig upp
  • dusta upp samviskuna
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dusta
dustaði
önnur persóna
dustar
dustaðir
þriðja persóna
dustar
dustaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dusti
dustaði
önnur persóna
dustir
dustaðir
þriðja persóna
dusti
dustaði
nafnháttur
dusta
sagnbót
dustað
lýsingarháttur nútíðar
dustandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
dusta
dustaðu
dustið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dustarðu
dustaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dustirðu
dustaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
dustaður
dustuð
dustað
þolfall
dustaðan
dustaða
dustað
þágufall
dustuðum
dustaðri
dustuðu
eignarfall
dustaðs
dustaðrar
dustaðs