efa
sagnorð þolfall
trúa (e-u) dræmlega eða ekki, finnast (e-ð) vafasamt
ég efa að mér takist þetta
hann efaði ekki frásögn mína
hún efar að hann komist þangað á einum klukkutíma
→ sjá: efast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
- efast ekki um eigið ágæti
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
efa
efaði
önnur persóna
efar
efaðir
þriðja persóna
efar
efaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
efum
efuðum
önnur persóna
efið
efuðuð
þriðja persóna
efa
efuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
efast
efaðist
önnur persóna
efast
efaðist
þriðja persóna
efast
efaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
efumst
efuðumst
önnur persóna
efist
efuðust
þriðja persóna
efast
efuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
efi
efaði
önnur persóna
efir
efaðir
þriðja persóna
efi
efaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
efum
efuðum
önnur persóna
efið
efuðuð
þriðja persóna
efi
efuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
efist
efaðist
önnur persóna
efist
efaðist
þriðja persóna
efist
efaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
efumst
efuðumst
önnur persóna
efist
efuðust
þriðja persóna
efist
efuðust
nafnháttur
efa
sagnbót
efað
lýsingarháttur nútíðar
efandi
nafnháttur
efast
sagnbót
efast
lýsingarháttur nútíðar
efandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
efa
efaðu
efið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
—
efastu
efist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
efarðu
efaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
efiði
efuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
efirðu
efaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
efiði
efuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
efastu
efaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
efistu
efaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
efaður
efuð
efað
þolfall
efaðan
efaða
efað
þágufall
efuðum
efaðri
efuðu
eignarfall
efaðs
efaðrar
efaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
efaðir
efaðar
efuð
þolfall
efaða
efaðar
efuð
þágufall
efuðum
efuðum
efuðum
eignarfall
efaðra
efaðra
efaðra