Yrða

eima1

sagnorð
það eimir eftir af <þessu>
það er enn dálítið um þetta, af þessu
það eimir enn eftir af gamla tímanum í sveitinni
dálítið eimdi eftir af ilmvatnslyktinni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
eimaeimi
eimaðieimdi
önnur persóna
eimareimir
eimaðireimdir
þriðja persóna
eimareimir
eimaðieimdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
eimi
eimaðieimdi
önnur persóna
eimir
eimaðireimdir
þriðja persóna
eimi
eimaðieimdi
nafnháttur
eima
sagnbót
eimað
sagnbót
eimt
lýsingarháttur nútíðar
eimandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
eimaeim
eimaðueimdu
eimið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
eimarðueimirðu
eimaðirðueimdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
eimirðu
eimaðirðueimdirðu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
eimir
eimdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
eimi
eimdi
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
eimaður
eimuð
eimað
þolfall
eimaðan
eimaða
eimað
þágufall
eimuðum
eimaðri
eimuðu
eignarfall
eimaðs
eimaðrar
eimaðs