einblína
sagnorð ein-blína
1
horfa fast (á e-ð)
hann einblíndi á blómin á sófaborðinu
2
horfa á (e-ð) frá þröngu sjónarhorni
það nægir ekki að einblína á skammtímahagnað
kerfið einblínir á refsingar í stað þess að hindra glæpi
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
einblíni
einblíndi
önnur persóna
einblínir
einblíndir
þriðja persóna
einblínir
einblíndi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
einblínum
einblíndum
önnur persóna
einblínið
einblínduð
þriðja persóna
einblína
einblíndu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
einblíni
einblíndi
önnur persóna
einblínir
einblíndir
þriðja persóna
einblíni
einblíndi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
einblínum
einblíndum
önnur persóna
einblínið
einblínduð
þriðja persóna
einblíni
einblíndu
nafnháttur
einblína
sagnbót
einblínt
lýsingarháttur nútíðar
einblínandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
einblín
einblíndu
einblínið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
einblínirðu
einblíndirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
einblíniði
einblínduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
einblínirðu
einblíndirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
einblíniði
einblínduði