einbeiting
nafnorðkvenkynein-beiting
það að einbeita sér
starfið krefst mikillar einbeitingar
ná <fullri> einbeitingu
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
einbeiting
einbeitingin
Þf.
einbeitingu
einbeitinguna
Þgf.
einbeitingu
einbeitingunni
Ef.
einbeitingar
einbeitingarinnar