einhenda
sagnorð ein-henda þágufall
einhenda sér <í verkið>
fara í verkið af fullum krafti eða einbeitingu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
einhendi
einhenti
önnur persóna
einhendir
einhentir
þriðja persóna
einhendir
einhenti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
einhendum
einhentum
önnur persóna
einhendið
einhentuð
þriðja persóna
einhenda
einhentu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
einhendist
einhentist
önnur persóna
einhendist
einhentist
þriðja persóna
einhendist
einhentist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
einhendumst
einhentumst
önnur persóna
einhendist
einhentust
þriðja persóna
einhendast
einhentust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
einhendi
einhenti
önnur persóna
einhendir
einhentir
þriðja persóna
einhendi
einhenti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
einhendum
einhentum
önnur persóna
einhendið
einhentuð
þriðja persóna
einhendi
einhentu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
einhendist
einhentist
önnur persóna
einhendist
einhentist
þriðja persóna
einhendist
einhentist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
einhendumst
einhentumst
önnur persóna
einhendist
einhentust
þriðja persóna
einhendist
einhentust
nafnháttur
einhenda
sagnbót
einhent
lýsingarháttur nútíðar
einhendandi
nafnháttur
einhendast
sagnbót
einhenst
lýsingarháttur nútíðar
einhendandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
einhend
einhentu
einhendið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
einhendirðu
einhentirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
einhendiði
einhentuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
einhendirðu
einhentirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
einhendiði
einhentuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
einhendistu
einhentistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
einhendistu
einhentistu