einhleypur
lýsingarorðein-hleypur
sem er hvorki í sambúð né hjónabandi
á hæðinni fyrir neðan bjó ungur, einhleypur maður
Orðasvið og samstæður
hjónabandsleysi
Samstæður
- einmana
- , barnlaus
- , heimilislaus
- , sjálfráður
- , tvíhleypur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einhleypur
einhleyp
einhleypt
Þf.
einhleypan
einhleypa
einhleypt
Þgf.
einhleypum
einhleypri
einhleypu
Ef.
einhleyps
einhleyprar
einhleyps
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einhleypir
einhleypar
einhleyp
Þf.
einhleypa
einhleypar
einhleyp
Þgf.
einhleypum
einhleypum
einhleypum
Ef.
einhleypra
einhleypra
einhleypra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einhleypi
einhleypa
einhleypa
Þf.
einhleypa
einhleypu
einhleypa
Þgf.
einhleypa
einhleypu
einhleypa
Ef.
einhleypa
einhleypu
einhleypa
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einhleypu
einhleypu
einhleypu
Þf.
einhleypu
einhleypu
einhleypu
Þgf.
einhleypu
einhleypu
einhleypu
Ef.
einhleypu
einhleypu
einhleypu