Yrða

einstæður

lýsingarorðein-stæður
1
sem á ekki sinn líka, einstakur, sérstakur
þetta er einstætt tækifæri til að hitta páfann
þessi ungi píanóleikari hefur einstæða hæfileika
2
sem er hvorki í sambúð né hjónabandi
einstæður faðir
einstæð móðir
Orðasvið og samstæður
hjónabandsleysi
einstæðingsskapur
ágæti
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einstæður
einstæð
einstætt
Þf.
einstæðan
einstæða
einstætt
Þgf.
einstæðum
einstæðri
einstæðu
Ef.
einstæðs
einstæðrar
einstæðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einstæðari
einstæðari
einstæðara
Þf.
einstæðari
einstæðari
einstæðara
Þgf.
einstæðari
einstæðari
einstæðara
Ef.
einstæðari
einstæðari
einstæðara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einstæðastur
einstæðust
einstæðast
Þf.
einstæðastan
einstæðasta
einstæðast
Þgf.
einstæðustum
einstæðastri
einstæðustu
Ef.
einstæðasts
einstæðastrar
einstæðasts