einkaréttur
nafnorðkarlkyneinka-réttur
1
lögfræði
heiti á öðru meginsviði lögfræðinnar, gagnstætt við opinberan rétt, einkamálaréttur
2
réttur e-s til að ráða framar öðrum yfir ákveðnum gæðum og njóta arðs af þeim
hann á einkarétt á uppfinningunni
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
einkaréttur
einkarétturinn
Þf.
einkarétt
einkaréttinn
Þgf.
einkarétti
einkaréttinum
Ef.
einkaréttar
einkaréttarins