endurmeta
sagnorðendur-metaþolfall
meta (e-ð) aftur, á ný
við þurfum að endurmeta stöðu okkar
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
endurmet
endurmat
2.p.
endurmetur
endurmast
3.p.
endurmetur
endurmat
Nútíð
Þátíð
1.p.
endurmetum
endurmátum
2.p.
endurmetið
endurmátuð
3.p.
endurmeta
endurmátu
Nútíð
Þátíð
1.p.
endurmest
endurmast
2.p.
endurmest
endurmast
3.p.
endurmest
endurmast
Nútíð
Þátíð
1.p.
endurmetumst
endurmátumst
2.p.
endurmetist
endurmátust
3.p.
endurmetast
endurmátust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
endurmeti
endurmæti
2.p.
endurmetir
endurmætir
3.p.
endurmeti
endurmæti
Nútíð
Þátíð
1.p.
endurmetum
endurmætum
2.p.
endurmetið
endurmætuð
3.p.
endurmeti
endurmætu
Nútíð
Þátíð
1.p.
endurmetist
endurmætist
2.p.
endurmetist
endurmætist
3.p.
endurmetist
endurmætist
Nútíð
Þátíð
1.p.
endurmetumst
endurmætumst
2.p.
endurmetist
endurmætust
3.p.
endurmetist
endurmætust
Nh.
endurmeta
Sagnb.
endurmetið
Lh. nt.
endurmetandi
Nh.
endurmetast
Sagnb.
endurmetist
Lh. nt.
endurmetandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
endurmet
endurmettu
endurmetið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
endurmeturðu
endurmastu
Nútíð
Þátíð
2.p.
endurmetiði
endurmátuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
endurmetirðu
endurmætirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
endurmetiði
endurmætuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
endurmestu
endurmastu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
endurmetistu
endurmætistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
endurmetinn
endurmetin
endurmetið
Þf.
endurmetinn
endurmetna
endurmetið
Þgf.
endurmetnum
endurmetinni
endurmetnu
Ef.
endurmetins
endurmetinnar
endurmetins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
endurmetnir
endurmetnar
endurmetin
Þf.
endurmetna
endurmetnar
endurmetin
Þgf.
endurmetnum
endurmetnum
endurmetnum
Ef.
endurmetinna
endurmetinna
endurmetinna