enduróma
sagnorð endur-óma þolfall
1
endurkasta (hljóði), endurkastast
fjöllin endurómuðu hróp mitt
fótatakið endurómaði á marmaragólfinu
2
heyrast aftur, láta (e-ð) heyrast aftur
flokksblaðið endurómar þetta sjónarmið
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
enduróma
endurómaði
önnur persóna
endurómar
endurómaðir
þriðja persóna
endurómar
endurómaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurómum
endurómuðum
önnur persóna
endurómið
endurómuðuð
þriðja persóna
enduróma
endurómuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurómast
endurómaðist
önnur persóna
endurómast
endurómaðist
þriðja persóna
endurómast
endurómaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurómumst
endurómuðumst
önnur persóna
endurómist
endurómuðust
þriðja persóna
endurómast
endurómuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurómi
endurómaði
önnur persóna
endurómir
endurómaðir
þriðja persóna
endurómi
endurómaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurómum
endurómuðum
önnur persóna
endurómið
endurómuðuð
þriðja persóna
endurómi
endurómuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurómist
endurómaðist
önnur persóna
endurómist
endurómaðist
þriðja persóna
endurómist
endurómaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurómumst
endurómuðumst
önnur persóna
endurómist
endurómuðust
þriðja persóna
endurómist
endurómuðust
nafnháttur
enduróma
sagnbót
endurómað
lýsingarháttur nútíðar
endurómandi
nafnháttur
endurómast
sagnbót
endurómast
lýsingarháttur nútíðar
endurómandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
enduróma
endurómaðu
endurómið
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
endurómaður
endurómuð
endurómað
þolfall
endurómaðan
endurómaða
endurómað
þágufall
endurómuðum
endurómaðri
endurómuðu
eignarfall
endurómaðs
endurómaðrar
endurómaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
endurómaðir
endurómaðar
endurómuð
þolfall
endurómaða
endurómaðar
endurómuð
þágufall
endurómuðum
endurómuðum
endurómuðum
eignarfall
endurómaðra
endurómaðra
endurómaðra