endurnota
sagnorð endur-nota þolfall
nota eitthvað aftur, endurnýta (e-ð)
menn voru duglegir að endurnota ýmsa varahluti úr bílum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurnota
endurnotaði
önnur persóna
endurnotar
endurnotaðir
þriðja persóna
endurnotar
endurnotaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurnotum
endurnotuðum
önnur persóna
endurnotið
endurnotuðuð
þriðja persóna
endurnota
endurnotuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurnoti
endurnotaði
önnur persóna
endurnotir
endurnotaðir
þriðja persóna
endurnoti
endurnotaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurnotum
endurnotuðum
önnur persóna
endurnotið
endurnotuðuð
þriðja persóna
endurnoti
endurnotuðu
nafnháttur
endurnota
sagnbót
endurnotað
lýsingarháttur nútíðar
endurnotandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
endurnota
endurnotaðu
endurnotið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurnotarðu
endurnotaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurnotiði
endurnotuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurnotirðu
endurnotaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurnotiði
endurnotuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
endurnotaður
endurnotuð
endurnotað
þolfall
endurnotaðan
endurnotaða
endurnotað
þágufall
endurnotuðum
endurnotaðri
endurnotuðu
eignarfall
endurnotaðs
endurnotaðrar
endurnotaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
endurnotaðir
endurnotaðar
endurnotuð
þolfall
endurnotaða
endurnotaðar
endurnotuð
þágufall
endurnotuðum
endurnotuðum
endurnotuðum
eignarfall
endurnotaðra
endurnotaðra
endurnotaðra