Yrða

erfa

sagnorðþolfall
1
fá (e-n hlut eða eignir) í arf
hann erfði allar eigur foreldra sinna
hún erfði dálitla peningaupphæð eftir föður sinn
2
fá (líffræðilegan) eiginleika í arf
hún hefur erft rauða hárið frá móður sinni
3
erfa <þetta> ekki við <hana>
muna henni það ekki lengi, vera ekki langrækinn við hana
hann ætlar ekkert að erfa það við mig að hafa ekki kosið hann
→ sjá: erfast so
Orðasambönd
Orðasambönd
  • erfa landið
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
erfi
erfði
2.p.
erfir
erfðir
3.p.
erfir
erfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
erfi
erfði
2.p.
erfir
erfðir
3.p.
erfi
erfði
Nh.
erfa
Sagnb.
erft
Lh. nt.
erfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
erf
erfðu
erfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
erfirðu
erfðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
erfirðu
erfðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
erfður
erfð
erft
Þf.
erfðan
erfða
erft
Þgf.
erfðum
erfðri
erfðu
Ef.
erfðs
erfðrar
erfðs