erfast
sagnorð
1
ganga að erfðum
krúnan erfist í beinan karllegg
verkþekkingin hefur erfst mann fram af manni
2
ganga (líffræðilega) að erfðum
það er vel þekkt hvernig blóðflokkar erfast
→ sjá: erfa so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
erfi
erfði
2.p.
erfir
erfðir
3.p.
erfir
erfði
Nútíð
Þátíð
1.p.
erfum
erfðum
2.p.
erfið
erfðuð
3.p.
erfa
erfðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
erfist
erfðist
2.p.
erfist
erfðist
3.p.
erfist
erfðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
erfumst
erfðumst
2.p.
erfist
erfðust
3.p.
erfast
erfðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
erfi
erfði
2.p.
erfir
erfðir
3.p.
erfi
erfði
Nútíð
Þátíð
1.p.
erfum
erfðum
2.p.
erfið
erfðuð
3.p.
erfi
erfðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
erfist
erfðist
2.p.
erfist
erfðist
3.p.
erfist
erfðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
erfumst
erfðumst
2.p.
erfist
erfðust
3.p.
erfist
erfðust
Nh.
erfa
Sagnb.
erft
Lh. nt.
erfandi
Nh.
erfast
Sagnb.
erfst
Lh. nt.
erfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
erf
erfðu
erfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
erfirðu
erfðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
erfiði
erfðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
erfirðu
erfðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
erfiði
erfðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
erfistu
erfðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
erfistu
erfðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
erfður
erfð
erft
Þf.
erfðan
erfða
erft
Þgf.
erfðum
erfðri
erfðu
Ef.
erfðs
erfðrar
erfðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
erfðir
erfðar
erfð
Þf.
erfða
erfðar
erfð
Þgf.
erfðum
erfðum
erfðum
Ef.
erfðra
erfðra
erfðra