erta
nafnorðkvenkyn
einkum í fleirtölu
fræ ýmissa plantna af ertublómaætt, borðuð sem grænmeti
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
erta
ertan
Þf.
ertu
ertuna
Þgf.
ertu
ertunni
Ef.
ertu
ertunnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
ertur
erturnar
Þf.
ertur
erturnar
Þgf.
ertum
ertunum
Ef.
ertaertna
ertannaertnanna