Yrða

etja

sagnorð
1
þágufall
espa, æsa (e-n)
þeir etja verkamönnum gegn hverjum öðrum
2
eiga í baráttu, berjast (við e-n/e-ð)
eiga við <fjárhagsvanda> að etja
hún á við geðræn vandamál að etja
etja kappi við <hann>
keppa við hann
þau öttu kappi við frægt íþróttafólk
það er við / eiga við ofurefli að etja
andstaðan er of sterk
liðið átti við ofurefli að etja í úrslitaleiknum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
et
atti
önnur persóna
etur
attir
þriðja persóna
etur
atti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
etji
etti
önnur persóna
etjir
ettir
þriðja persóna
etji
etti
nafnháttur
etja
sagnbót
att
lýsingarháttur nútíðar
etjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
et
ettu
etjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
eturðu
attirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
etjirðu
ettirðu