Yrða

fár

lýsingarorð
a
í hvorugkyni
lítið, ekki mikið
hún sagði fátt í veislunni
láta sér fátt um finnast
sýna lítil viðbrögð, litla hrifningu
það er fátt með þeim
það er kalt á milli þeirra, þau eru engir vinir
það er fátt <að frétta>
b
ekki margir, nokkrir
→ sjá: fáir lo
2
persóna
sem segir lítið, fáskiptinn
verða fár við
verða þögull
hún varð fá við þegar hann nefndi beygluna á bílnum
vera fölur og fár
vera fölur og þögull
hann sat fölur og fár meðan hún skammaði hann
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
fálæti
Samstæður
Orðasambönd
  • auðsöfndun á fárra manna hendur
  • auðsöfnun á fárra hendur
  • auðsöfnun á fárra manna hendur
  • eiga formælendur fáa
  • láta sér fátt um finnast
  • segja sem fæst
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fár
fá
fátt
Þf.
fáan
fáa
fátt
Þgf.
fáum
fárri
fáu
Ef.
fás
fárrar
fás
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
færri
færri
færra
Þf.
færri
færri
færra
Þgf.
færri
færri
færra
Ef.
færri
færri
færra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fæstur
fæst
fæst
Þf.
fæstan
fæsta
fæst
Þgf.
fæstum
fæstri
fæstu
Ef.
fæsts
fæstrar
fæsts