Yrða

förumunkur

nafnorðkarlkynföru-munkur
munkur sem samkvæmt reglu sinni á að lifa á ölmusu en má ekkert eiga sjálfur
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
förumunkur
förumunkurinn
Þf.
förumunk
förumunkinn
Þgf.
förumunki
förumunknumförumunkinum
Ef.
förumunks
förumunksins