Yrða

betlimunkur

nafnorðkarlkynbetli-munkur
munkur sem tilheyrir reglu sem ekki má eiga neitt og lifir á ölmusu
Orðasvið
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
betlimunkur
betlimunkurinn
Þf.
betlimunk
betlimunkinn
Þgf.
betlimunki
betlimunknumbetlimunkinum
Ef.
betlimunks
betlimunksins