Yrða

morkinn

lýsingarorð
við það að detta í sundur af sliti eða elli
morkið bíldekk
morkinn fiskur
Orðasvið og samstæður
fúi
rotnun
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
morkinn
morkin
morkið
Þf.
morkinn
morkna
morkið
Þgf.
morknum
morkinni
morknu
Ef.
morkins
morkinnar
morkins
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
morknari
morknari
morknara
Þf.
morknari
morknari
morknara
Þgf.
morknari
morknari
morknara
Ef.
morknari
morknari
morknara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
morknastur
morknust
morknast
Þf.
morknastan
morknasta
morknast
Þgf.
morknustum
morknastri
morknustu
Ef.
morknasts
morknastrar
morknasts