Yrða

vondur

lýsingarorð
1
persóna
sem skortir góða eiginleika, einkum hjartagæsku
vondir menn kveiktu í húsinu þeirra
vera vondur við <hana>
stjúpa Öskubusku var mjög vond við hana
2
sem skortir góða eiginleika
vondur matur
vont veður
vondur vegur
3
lélegur (í e-u), ekki fær, flinkur
hann er vondur bílstjóri
4
reiður
hann varð vondur þegar krakkarnir skemmdu runnann
ertu eitthvað verri?
ertu bilaður, ertu ekki í lagi?
gera illt verra
valda því að ástandið versni
hún gerði illt verra með því að blanda sér í málið
lyfið sem hann tók gerði bara illt verra
hafa verra af
hefnast fyrir
skilaðu mér sláttuvélinni eða þú munt hafa verra af
það er verri sagan
það er leitt
það var nú verri sagan að hann skyldi slasa sig
Orðasvið og samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vondur
vond
vont
Þf.
vondan
vonda
vont
Þgf.
vondum
vondri
vondu
Ef.
vonds
vondrar
vonds
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
verri
verri
verra
Þf.
verri
verri
verra
Þgf.
verri
verri
verra
Ef.
verri
verri
verra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
verstur
verst
verst
Þf.
verstan
versta
verst
Þgf.
verstum
verstri
verstu
Ef.
versts
verstrar
versts