vondur · Yrða: íslensk orðabók

persóna

sem skortir góða eiginleika, einkum hjartagæsku

vondir menn kveiktu í húsinu þeirra

vera vondur við <hana>

stjúpa Öskubusku var mjög vond við hana

sem skortir góða eiginleika

vondur matur

vont veður

vondur vegur

lélegur (í e-u), ekki fær, flinkur

hann er vondur bílstjóri

reiður

hann varð vondur þegar krakkarnir skemmdu runnann

ertu eitthvað verri?

ertu bilaður, ertu ekki í lagi?

gera illt verra

valda því að ástandið versni

hún gerði illt verra með því að blanda sér í málið

lyfið sem hann tók gerði bara illt verra

hafa verra af

hefnast fyrir

skilaðu mér sláttuvélinni eða þú munt hafa verra af

það er verri sagan

það er leitt

það var nú verri sagan að hann skyldi slasa sig

Orðasvið og samstæður

illmennska

reiði

ólykt

óæti

óveður / illviðri

Samstæður