vondur
lýsingarorð
1
persóna
sem skortir góða eiginleika, einkum hjartagæsku
vondir menn kveiktu í húsinu þeirra
vera vondur við <hana>
stjúpa Öskubusku var mjög vond við hana
2
sem skortir góða eiginleika
vondur matur
vont veður
vondur vegur
3
lélegur (í e-u), ekki fær, flinkur
hann er vondur bílstjóri
4
reiður
hann varð vondur þegar krakkarnir skemmdu runnann
ertu eitthvað verri?
ertu bilaður, ertu ekki í lagi?
gera illt verra
valda því að ástandið versni
hún gerði illt verra með því að blanda sér í málið
lyfið sem hann tók gerði bara illt verra
hafa verra af
hefnast fyrir
skilaðu mér sláttuvélinni eða þú munt hafa verra af
það er verri sagan
það er leitt
það var nú verri sagan að hann skyldi slasa sig
Orðasvið og samstæður
illmennska
óveður / illviðri
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vondur
vond
vont
Þf.
vondan
vonda
vont
Þgf.
vondum
vondri
vondu
Ef.
vonds
vondrar
vonds
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vondir
vondar
vond
Þf.
vonda
vondar
vond
Þgf.
vondum
vondum
vondum
Ef.
vondra
vondra
vondra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vondi
vonda
vonda
Þf.
vonda
vondu
vonda
Þgf.
vonda
vondu
vonda
Ef.
vonda
vondu
vonda
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vondu
vondu
vondu
Þf.
vondu
vondu
vondu
Þgf.
vondu
vondu
vondu
Ef.
vondu
vondu
vondu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
verri
verri
verra
Þf.
verri
verri
verra
Þgf.
verri
verri
verra
Ef.
verri
verri
verra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
verri
verri
verri
Þf.
verri
verri
verri
Þgf.
verri
verri
verri
Ef.
verri
verri
verri
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
verstur
verst
verst
Þf.
verstan
versta
verst
Þgf.
verstum
verstri
verstu
Ef.
versts
verstrar
versts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
verstir
verstar
verst
Þf.
versta
verstar
verst
Þgf.
verstum
verstum
verstum
Ef.
verstra
verstra
verstra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
versti
versta
versta
Þf.
versta
verstu
versta
Þgf.
versta
verstu
versta
Ef.
versta
verstu
versta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
verstu
verstu
verstu
Þf.
verstu
verstu
verstu
Þgf.
verstu
verstu
verstu
Ef.
verstu
verstu
verstu