ÞÓF
nafnorðhvorugkyn
n. a beating or thickening of cloth; Bárðr minn á Jökli leggstu á þófið mitt, Ísl. Þjóðs., and freq. in mod. usage.
II. metaph. a wearisome, endless struggle; leiðisk mér þóf þetta, Nj. 92, Sturl. i. 101, Grett. 134; þar kemr enn þófinu, at …, Fms. xi. 429, Grett.