þófi
nafnorðkarlkyn
a, m. felt; þeir skáru sér stakka ór þófum, Bs. i. 667, passim.
2. esp. of felt used as a saddle-cloth; þófa á tvá hesta, Vm. 177; slær við beisli, lætr þófa á bak hestinum, Hrafn. 7; hann léttir söðlinum upp af þófanum, Sturl. iii. 295.
COMPDS: þófahöttr, þófastakkr.