ÞYNNA
sagnorð
t, [þunnr], to make thin; þynna þoku frá augum e-m, Barl. 172, passim: impers., en sem þat kóf tekr at þynna, the fog begins to lift, Sks. 47, v. l. new Ed.
II. reflex. to grow thin; þynntisk skipanin á borðunum, Fms. ii. 327, Orkn. 72.
2. þynntr, beaten thin.